HER ŞEYİ UNUTTUM AMA SENİ SEVDİĞİMİ HİÇ UNUTMADIM / Şiir

HER ŞEYİ UNUTTUM AMA SENİ SEVDİĞİMİ HİÇ UNUTMADIM

Keşfedilmeyi bekliyor hayat savrulup giderken

Her sabah yeniden doğuyor güneş

Bilirim çok seversin ilk ışıkları sen

Özellikle Borges’i okurken

Bu mevsim ıslak yapraklardan başka bir şey yoktur buradaki sokaklarda

İçim yanar çoğu zaman, çok daha derin bir uykuya dalarım

Yarının ne olacağını bilmeden

Kaybolurum renklerin arasında

Düşleri toplarken hayaller hep yere düşüyor

Hüzünlü bir hikâye oluyor aşk

Sevdiğin seni terk edince, sessizce ölüyor insan

Yeni doğmuş kedi yavruları gibi karanlığın içinde

Görünmeyen hayaletler var odalarımda

Zamanın unuttuğu kayıp ruhlarla birlikte

Haliyle gecelerim çok ağır geçiyor sensizlikten

En iyisi unutmak diyorum sana ait dizeleri unuttuğum gibi

Gittiğinde bir rüya görmüştüm gökkuşağı altında

Yusuf’un bile yorumlayamadığı bir rüya, ne tuhaf

Bir ölüydüm, beni sevmeyi vazgeçtiğinden

Zehirli mantarların arasında

Uyandığımda bütün şifrelerini yazdım aşkın

Ama nedense yalın hâlini kendime sakladım

Başucumda duruyor hâlâ

Sonra her şeyi unuttum seni sevmemin dışında

Hasan Çelikkol