KÜF KOKULU YOLLARDA GÖRDÜKLERİMİ YAZMAK GÜNAH MI / Şiir

KÜF KOKULU YOLLARDA GÖRDÜKLERİMİ YAZMAK GÜNAH MI

Her gördüğün küf kokularını yazıyorsun dedi

Tanrının mühürlü buyruğuymuş gibi

Sürekli tekrarlıyorsun düğümlenmiş mürekkep izlerini

Nerede aşk, nerede sabahın rengi

Bana verdiği en ağır cezaydı bu

İntikam alır gibi kan gölcüklerinin üstüne basa basa

Ölüme sürükledi beni

Kırlangıçlar da güneye uçtu

Ben ki yalnızlığı göze alıp hapse giren değil miydim

Demek değildim

Kendime soyunarak anlatmaya başladım

Hiç bitmeyen ve bitmeyecek dizelerimi

Sen rüya görmeye başladığında ben çoktan uyanmıştım dedim

Hiç aldatan olmadım

Aynı yüz aynı duygu yan yana olsa da gördüğüm yoksulluktu, haksızlıktı hep

Biraz daha hasta biraz daha kırılgan oldum bu yüzden

Kimse bilmiyor ama afyona bile başladım

Sayfalarca Freud okudum halimden kurtulmak için

Neden diye sordum afyonun etkisi kayboluncaya kadar

Kötülük hiç yok olmamıştı dünyada

Günahın büyülü yolundan geçerken yanımızdaydı hep

Çığlığın yankısına bakıp acının saatini kuruyordu

Sayısız yüzü vardı kimsenin görmediği

İzlerini siliyordu masumiyetin her sabah

Kelebeklerin kanatlarını çırpması bile iznine tabiydi

Belirsiz bir zamanda gençler ölüyordu hiç sebebi yokken

Dünyadaki çocuklar ölüyordu

Ölüyorduk

Elleriniz kanlı diye başladım dizelerime aşk sözcükleri yerine

Nasıl çıkacağız bu küflü yollardan diye de devam ettim

Aslında bütün aşk şiirlerini ben de sevdim

Güneşli günleri sevdiğim gibi

Sevgilimin beni sevdiği gibi sevdim

Rüyamda bir tek o kalıncaya kadar sevdim

Ama kelebekler ne olacak diye de sormadan edemedim

Şimdi söyle bana küf kokulu yollarda gördüklerimi yazmak günah mı

Hasan Çelikkol